|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Kleje termotopliwe
Firma Lange Łukaszuk Spółka Jawna, od wielu lat dystrybuuje w Polsce kleje termotopliwe, które cieszą się rosnącym zainteresowaniem. Kleje te, oferowane w formie sztyftów i w bardzo szerokim asortymencie, stosowane są do takich prac, jak m.in. naprawa mebli, przyklejanie obić tapicerskich, układanie płytek ściennych i podłogowych, układanie przewodów elektrycznych, telefonicznych i sygnalizacyjnych, wyrób zabawek i biżuterii, sklejanie pudeł kartonowych, wypełnianie szczelin i bruzd, czy też mocowanie materiałów zabezpieczających produkty podczas transportu (styropian, gąbka, papier).
Jeśli chodzi o przemysł meblowy, kleje te są szczególnie przydatne przy oklejaniu bocznych płaszczyzn elementów płytowych różnego rodzaju obrzeżami, jak też na przykład przy łączeniu tkanin i mocowaniu ich do podłoża w produkcji mebli tapicerowanych.
Czym jest klej.
Każdy klej, to łącznik między powierzchniami klejonymi, które mogą być wykonane z tego samego, lub różnych materiałów. Wynik procesu klejenia zależy od dwóch zjawisk: adhezji, czyli przyczepności kleju do powierzchni klejonej oraz kohezji, czyli wytrzymałości wewnętrznej samego kleju. Zjawisko to przedstawione zostało na rysunku poniżej:
|
 |
Oba zjawiska opierają się na działaniu sił przyciągania międzycząsteczkowego, zwanych siłami Van der Waalsa. W przypadku adhezji są to siły między cząsteczkami kleju i materiału, z którego wykonana jest klejona część. Ze względu na fakt, że zasięg oddziaływania tych sił jest znacznie mniejszy niż wielkość chropowatości powierzchni otrzymywanej w trakcie obróbki mechanicznej, decydujące znaczenie dla jakości spoiny ma zdolność kleju do zwilżania powierzchni. Im dokładniej klej wniknie w nierówności powierzchni, tym większą wytrzymałość będzie miało połączenie. W przypadku kohezji, siły Van der Waalsa, to siły wzajemnego przyciągania cząsteczek, z których zbudowany jest klej. Podstawową zasadą przy tworzeniu każdego kleju, jest dążenie do tego, by siły adhezji były silniejsze od sił kohezji.
Wady i zalety klejów termotopliwych.
Kleje termotopliwe to 100-procentowe, nielotne materiały termoplastyczne(polimery syntetyczne), które w temperaturze pokojowej są ciałami stałymi. Topią się po ogrzaniu do wysokiej temperatury (80 - 200 stopni C), zaś po ochłodzeniu ulegają zestaleniu. Jak każdy materiał wykorzystywany do tworzenia połączeń, mają swoje zalety i wady.
Zaletami podstawowymi są: szybkość tworzenia się połączenia, zdolność klejenia powierzchni nieprzepuszczalnych, odporność na wodę, nieprzepuszczalność dla gazów i cieczy, oraz zdolność do wypełniania nierówności między powierzchniami, które nie przylegają do siebie ściśle.
Wadami są: ograniczona wytrzymałość mechaniczna spoiny, konieczność stosowania specjalnych urządzeń do aplikacji, czy też wrażliwość spoiny na temperaturę.
Rodzaje klejów termotopliwych.
|
 Kleje termotopliwe zwyczajowo dostępne są w formie sztyftów o średnicy 11,20 mm i długości 20 lub 30 cm. Jednakże funkcjonują również sztyfty o średnicy 7,50 mm i długości 15 cm lub 10 cm, a ponadto kleje te można dostać na rynku w formie granulatu.
Co do typów klejów ze względu na zastosowanie, można spotkać się z klejem uniwersalnym, w formie bezbarwnych i półtransparentnych sztyftów, jak i w formie kolorowych sztyftów (o tych samych właściwościach co transparentne) oraz z klejami specjalistycznymi, np. do ceramiki, elektroniki, drewna, kartonu czy metalu. Różnią się one między sobą nie tylko kolorem (co wynika z różnego składu każdego tych klejów), ale również lepkością przy określonych temperaturach, temperaturą mięknienia (od 180 do nawet 80 stopni celsjusza), zakresem temperatur pracy, czasem otwartym czy czasem wiązania (od 20 do nawet 2 sekund). Decydujący wpływ na właściwości kleju i zarazem na jego zastosowanie, ma jego skład, czyli proporcje między poliolefinami, modyfikatorami i wypełniaczami mineralnymi. Z reguły dodane barwniki (np. w kolorowych klejach uniwersalnych) nie mają wpływu na właściwości kleju, lub wpływ ten jest znikomy.
Podsumowanie.
Technika łączenia klejami termotopliwymi, to technika przyszłości. Wygoda i oszczędność czasu oraz absolutna wszechstronność zastosowań, gwarantują stały rozwój sprzedaży i upowszechnianie się tych produktów. Obserwuje się stałą tendencję wzrostową produkcji coraz lepiej przygotowanych rodzajów klejów do bardzo specjalistycznych zastosowań, oraz szybkie popularyzowanie się wśród majsterkowiczów i rzemieślników, klejów o uniwersalnym zastosowaniu.
Oznacza to zarazem rosnącą konkurencję między dystrybutorami, co pociągnie za sobą coraz niższe ceny i w efekcie jeszcze większą dostępność tych produktów dla każdego użytkownika.
|
 Najpowszechniejszym aplikatorem jest pistolet na kleje termotopliwe. Przykładem dobrego i zarazem taniego pistoletu dla hobbistów i majsterkowiczów, jest pistolet GLUEMATIC 3002 marki STEINEL. Jest to - jak w przypadku większości tych narzędzi - urządzenie zasilane prądem 230 V, o mocy 200 wat, przystosowane do pracy ze sztyftami sztyftami średnicy 11,20 mm. Prosta obsługa, dzięki mechanicznemu urządzeniu przesuwającemu sztyft oraz wydatna topliwość, sprawiają, że pistolet ten trafia do coraz większej ilości zadowolonych użytkowników.
Dostępny jest również model większy, wydajniejszy, o mocy 500 wat i bardzo krótkim czasie nagrzewania (3-5 minut), pracujący bez przeszkadzającego kabla zasilającego. Kabel podłączony jest do bazy, na której pistolet spoczywa podczas fazy nagrzewania sztyftu. Po osiągnięciu właściwej temperatury i konsystencji kleju, narzędzie można zdjąć z bazy i przez pewien czas pracować bez podłączenia do sieci. Mechanizm przesuwu sztyftu jest taki sam jak w przypadku poprzednio opisanego modelu.
Proces klejenia.
Podstawową zasadą jest dokładne oczyszczenie łączonych powierzchni. Powinny być odtłuszczone i suche. Klej należy nakładać punktowo lub pasmami na jedną z powierzchni łączonych elementów. Jeśli jest to możliwe, klej powinien zostać nałożony na ten spośród sklejanych przedmiotów, którego materiał jest trudniejszy do sklejenia (twardy, o gładkich powierzchniach). W przypadku powierzchni metalowych, należy je wpierw podgrzać - to gwarantuje najlepszą przyczepność. Po nałożeniu kleju, należy dokładnie docisnąć sklejane przedmioty.
Ułożenie przyklejonych materiałów można poprawiać w ograniczonym zakresie, wcześniej podgrzewając sklejone elementy (np. przy pomocy opalarki), przesuwając je wzajemnie bez odklejania połączonych powierzchni. Przy potrzebie sklejenia materiałów nietypowych, zalecane jest przeprowadzenie wstępnych prób.
Należy pamiętać, że czas otwarty kleju zmienia się w zależności od temperatury nakładania, temperatury otoczenia, grubości warstwy kleju, czy siły docisku łączonych powierzchni.
Aplikatory.
|
|
|